دردانه

فصل چهارم

دردانه

فصل چهارم

دردانه

«دُردانه» اینجا نه به‌معنای مروارید و دانهٔ دُرّ است و نه دُرد، ته‌ماندهٔ شراب به علاوهٔ پسوندِ «انه». دُرد به زبان ما یعنی چهار و دُردانه فصل چهارم وبلاگ یکی از گونه‌های جان‌سخت دایناسورهای دوران کرتاسه، سومین دوره از دوران میانه‌زیستی بعد از تریاس و ژوراسیک است که هر بار از هجوم شهاب‌سنگ‌ها جان سالم به‌درمی‌برد و نمی‌میرد.

ثبت است بر جریدهٔ عالم دوام ما

آخرین نظرات
آنچه گذشت

اى پروردگار من که آستانت جایگاه هر گله و شکایتی است۱، گشایش نزدیکت کجاست؟ فریادرسی سریعت کجاست؟ کجاست رحمت همه‌گیرت؟ کجاست عطایای برجسته‌ات؟ کجاست مواهب دل‌نشینت؟ کجاست نیکی‌های شایسته‌ات؟ کجاست عنایات بزرگت؟ کجاست نعمت‌های فراخت؟ کجاست احسان دیرینه‌ات؟ کجاست کَرَمت، ای کریم۲؟

پروردگارا از آنچه برایم پیش آمده سخت به تنگ آمده‌ام، و قلبم از تحمل آنچه رخ نموده، لبریز از اندوه گشته است. و تنها تو به رفع گرفتاری‌هایم و دفع آنچه در آن افتاده‌ام توانایی۳ای برطرف‌کنندۀ آه‌های بلند و نفس‌های عمیق۴، ای بخشنده‌ای که بر امیدواران به احسانش بخل نمی‌کند۵، ای کسی که به کمِ ما، بسیار می‌بخشد۶، ای کسی که رسیدن به تمام خواسته‌ها دست اوست‌‌۷، تو پناهگاه منی زمانی که راه‌ها با همۀ وسعتشان درمانده‌ام کنند۸رحم کن بر کسی که تنها سرمایه‌اش امید به توست۹.


از:

۱ یا رَبِّ مَوْضِعُ کُلِّ شَکْوىٰ (مفاتیح، دعای یستشیر)

۲ اَیْنَ فَرَجُکَ الْقَریبُ؟ اَیْنَ غِیاثُکَ السَّریعُ؟ اَیْنَ رَحْمَتُکَ الْواسِعَهُ؟ اَیْنَ عَطایاکَ الْفاضِلَهُ؟ اَیْنَ مَواهِبُکَ الْهَنیئَهُ؟ اَیْنَ صَنائِعُکَ السَّنِیَّهُ؟ اَیْنَ فَضْلُکَ الْعَظیمُ؟ اَیْنَ مَنُّکَ الْجَسیمُ؟ اَیْنَ اِحْسانُکَ الْقَدیمُ؟ اَیْنَ کَرَمُکَ یا کَریمُ؟ (مفاتیح، دعای ابوحمزۀ ثمالی)

۳ یَا رَبِّ ذَرْعا وَ امْتَلَأْتُ بِحَمْلِ مَا حَدَثَ عَلَیَّ هَمّا و اَنْتَ‌القادِرُ عَلَی کَشْفِ مَا مُنِیتُ بِهِ وَ دَفْعِ مَا وَقَعْتُ فِیه (صحیفۀ سجادیه، دعای هفتم)

۴ یا کاشِفَ الزَّفَرات (دعای عبرات)

۵ یا جَواداً لا یَبْخَلُ عَمَّنْ رَجا ثَوابَه (مفاتیح، مناجات شعبانیه)

۶ یا مَن یُعطی‌‌الکَثیرَ بِالقَلیل (مفاتیح، دعای ماه رجب)

۷ یا مَنْ عِنْدَهُ نَیلُ الطَّلِباتِ (صحیفۀ سجادیه، دعای سیزدهم)

۸ ‏أَنْتَ کَهْفِى حِینَ تُعْیِینِى الْمَذاهِبُ فِى سَعَتِها (مفاتیح، دعای عرفه)

۹ اِرحَم مَن رَأسُ مالِهِ الرَّجاء (مفاتیح، دعای کمیل)

عنوان: قَدْ نَرى تَقَلُّبَ وَجْهِکَ فِی السَّماءِ (سورۀ بقره، آیۀ ۱۴۴)

۰۱/۰۲/۰۵
دُردانه (شباهنگ سابق، تورنادوی اسبق)

نظرات  (۱۰)

۰۵ ارديبهشت ۰۱ ، ۰۱:۴۴ ماه توت فرنگی

خیییییلی خوب بود‌. چقدر این دعاها خوب بودن. مرسی. 

پاسخ:
خواهش می‌کنم. قربونت.

این آیه رو هم دوست داشتم . دوست دارم یه بار از اول قرآن رو مطالعه کنم چون هیچ وقت کاملش رو نخوندم 

پاسخ:
به‌نظرم اگه تنهایی خودتون از صفحۀ 1 تا آخر شروع کنید به خوندن درکش سخت میشه براتون. یکی از این کارشناس‌های مذهبی که با تفسیر و بیانش حال می‌کنید رو انتخاب کنید و با اون پیش برید.

چقدر مطالب و منابع زیبا و گوناگونی.

محظوظ شدم

دستمریزاد 

پاسخ:
خدا رو شکر
بیشتر از اینا بود. گلچین کردم. کم‌کم جمعشون کرده بودم و گفتم یهو با شما هم قسمتش کنم.

رحم کن بر کسی که تنها سرمایه‌اش امید به توست 

چقدر این دعا حقه

 

پاسخ:
مرا هزار امید است و هر هزار تویی

چشمان اشکی...

پاسخ:
ایشالا که لبت خندون باشه همیشه

چقدر ترکیب قشنگی بود

 چه دعاهای دلچسبی

پاسخ:
هر موقع اتفاقی دعایی ببینم و خوشم بیاد. یادداشت می‌کنم برای خودم که جلوی چشمم باشه. گفتم با شما هم به اشتراک بذارمشون.
خوشحالم که خوشتون اومده.

چه جالب که این همه دعاهای مختلف (که تو منابع آوردی) خوندی این مدت.. :) 

و جالبه که همه این مطالب مرتبط از دعاها رو با هم تو یه پست جمع کردی.. 

پاسخ:
یه بار خوندم. بعضیاشونو یه بار کامل هم نخوندم. یا جایی گذری ممکنه یه دعایی ببینم و خوشم بیاد. یادداشت می‌کنم برای خودم که جلوی چشمم باشه. 
دیدم این دعاهایی که یادداشت کردم چندتاشون به‌لحاظ محتوایی مرتبط هستن، گذاشتم کنار هم و این پستا رو نوشتم. پارسال همین موقع یه بارم با چند بیت شعر راجع به بهار یه همچین پستی نوشته بودم.

درسته . دیگه کم کم داره سرم شلوغ میشه ولی اگر فرصت کنم فکر کنم الهی قمشه ای برام مناسبه چون سیاسی نیست یا حداقل کمتر توی سیاست دخالت میکنه . بیشتر دوست دارم یه تجربه ی عرفانی باشه تا سیاسی برای همین حتی روحانیونی که با این حضرات مخالف بودند رو هم نمیخوام ببینم چون کلا حواسم پرت میشه

پاسخ:
من خودم تا یه حدی با عرفان و شعر و اینا حال می‌کنم نه بیشتر. نظر شخصی من اینه که دین نمی‌تونه جدا از سیاست (منظور حکومت و مملکت‌داری) باشه. اگه از زاویه‌ای که می‌گی به دین نگاه کنیم میشه یه سری کارهای فردی برای آرامش روح و روان. فراتر از این نمی‌ره دیگه.
ولی انتظاری که من از دین (به‌معنی راه و روش زندگی) دارم اینه که وسیع‌تر از این باشه و مدیریت کشور رو هم یادم داده باشه. مثلاً حرف‌هایی که حضرت علی تو نهج‌البلاغه به مالک اشتر راجع به نحوهٔ حکومت درست گفته عالیه. به‌نظرم از همین نهج‌البلاغه و نامه‌هایی که به حاکمان نوشته هم شروع کنی خوبه.

+ به‌وضوح افکارت تحت تأثیر مسیحیت قرون وسطاست :))

آره من بیشتر دین برام یه رابطه ی شخصیه و چیزی که در نگاه اول من رو جذب کرد اینه که مسیحیت اصلا به دنبال یک شکل کردن مردم نیست . توی اسلام جهت قبله مشخصه . این که باید چند بار نماز بخونی و این که باید چی بگی مشخصه . روزه مشخصه . همه چی با جزئیات مشخصه. این که چی حلاله و چی حرام مشخصه. 

 

در مسیحیت مثلا در مورد گیاهخواری یا گوشت خواری اینطوری گفته که هیچ کس حق نداره با دیگری سر این موضوع بحث کنه . هیجکدومتون بر دیگری برتر نیستید . اگر کسی فکر میکنه خوردن گوشت درست نیست گوشت بر او حرامه و اگر کسی فکر میکنه خوردن گوشت بر او حلاله خب حلاله :))) شماها چی کاره هستید که دیگران رو قضاوت کنید ؟ اگر کسی فکر میکنه بعضی از روزهای سال مهم تر یا مبارک تر از بقیه هستند حق نداره با کسی که فکر میکنه همه ی روزها مثل هم هستند بحث کنه 

 

کلا چیزی که همیشه مثل پتک میکوبه توی سر طرف اینه که وای به حالت اگر با کسی که ایمان داره بحث کنی و باعث بشی از دین زده بشه چون تو درون اون رو نمیبینی و برو به فکر خودت باش و کسانی هستند که همیشه به اسم مسیح دعا میکنند و عیسی در آخرت بهشون میگه من اصلا شما رو نمیشناسم . 

 

در مورد سیاست دو گروه کاتولیک و ارتودوکس هم حکومت تشکیل دادند . کاتولیک ها غرب اروپا هستند و ارتودکس ها شرق اروپا . یه سری تفاوت هایی با هم داشتند اما به هر حال هر دو معتقد هستند بعضی از افراد از نظر روحانی از دیگران بالاتر هستند و الان هر چند دیگه قدرت سیاسی ندارند اما هنوز اون طبقه بندی روحانی رو دارند و واقعا معتقد هستند کسی که مثلا کشیشه به خدا نزدیک تره 

 

من بیشتر تحت تاثیر پروتستان ها هستم که معتقد هستند نه تنها کسی حق دخالت در حکومت رو نداره بلکه اصلا هیچ تضمینی وجود نداره که اون خادم کلیسا از نظر معنوی بالاتر از یه آدم معمولی باشه و هر چند به کلیسا احترام میذارند ولی معتقد هستند هر جایی میتونه محل دعا باشه و نباید از مکان ها و اشخاص بت بسازیم . 

 

اگر به کسی میگی برام دعا کن باید دلیلت این باشه که دو نفر بهتر از یک نفره نه این که فکر کنی اون شخص به خدا نزدیک تره 

 

خلاصه پروتستان ها حتی روحانیون رو در همون زمینه ی مذهبی هم قبول ندارند . بهشون احترام میذارند اما نه این که اونا رو مرجع تقلید حساب کنند . کلیساهاشون خیلی کوچیکه و خیلی هاشون توی خونه دعا میکنند . رابطه شون با خدا خیلی شخصیه . 

 

جالب اینه که نه تنها من بلکه اکثر ایرانی هایی که مسیحی میشن به پروتستان ها بیشتر تمایل دارند و فکر میکنم دلیلش تجربه ی تقریبا برعکسیه که توی ایران داشتند . چون پروتستان ها اصلا  تبلیغاتی ندارند که فکر کنی تحت تاثیر اونا هستند . نه کلیسای خیلی بزرگی دارند . نه رهبری .  نه پولی از مردم جمع میکنند . نه قدرتی دارند . سرشون توی کار خودشونه کلا . 

 

 

پاسخ:
من در جواب کامنت قبل سعی کردم یه‌جوری اون دینی که مدنظرم هست رو توصیف کنم که اسلام و ایران و جمهوری اسلامی و مسیحیت تداعی نشه برات. ولی چون همینا برات تداعی میشه بحثمون نتیجه و فایده‌ای نداره.
اینی که من می‌گم فقط چهار سال و ۹ ماه در تاریخ اجرا شد و بعدش افتاد دست کسایی که نباید. بی خیال.

نه بحثی نیست . من داشتم در مورد اون جمله ات که گفتی افکارت تحت تاثیر مسیحیته توضیح میدادم که افکار من و اکثر ایرانی های مثل من چطوریه و چرا . 

 

خب طبیعتا اصلا بحثی نیست اگر حکومت دست یه معصوم باشه . همین امام زمان اگر وقتی من زنده باشم ظهور کنه من مسیحی بهش رای میدم  . من مشکلم با آدمای معمولیه که میخوان حکومت الهی تشکیل بدن . تا حالا ندیدم موفق بشه. خودت هم گفتی نشده . همنظریم تا حدودی 

پاسخ:
بحث موردعلاقه‌م هم نبود. همون بهتر که ادامه ندیم.